Week van de alfabetisering: 'Sinds ik kan lezen en schrijven, voel ik mij een stuk gezonder'

Hadiya (51) kwam 17 jaar geleden vanuit Irak met haar 7 kinderen naar Nederland. Ze kende geen woord Nederlands toen ze hier kwam en was nooit naar school geweest in Irak dus lezen en schrijven kon ze niet. Nu werkt ze als  taalambassadeur bij Stichting ABC en Stichting  Lezen & Schrijven, en is ze vrijwilliger bij het Rode Kruis en bij het wijkteam. Ook test Hadiya op verzoek van Pharos regelmatig websites of informatiemateriaal.

‘Toen we in Nederland aankwamen kende ik helemaal niemand. Als ik met iemand moest communiceren, bijvoorbeeld de dokter, kreeg ik flinke hoofdpijn omdat we elkaar vaak niet begrepen. Of als ik de weg niet kon vinden, dan gebeurde hetzelfde. Ik werd er zo moe van dat ik er alleen niet uitkwam en voelde me erg afhankelijk.

De knop in mijn hoofd ging al snel om toen we hier waren: ik wilde de taal leren en kunnen lezen en schrijven, want zonder dat kun je niets. Hier heb ik mijn kinderen ook in gestimuleerd. In die tijd was het niet zo dat je Nederlands moest leren. Maar ik wilde zelf graag integreren en al snel merkte ik dat ik veel meer dingen kon doen als ik maar kon lezen en schrijven.

Mijn gezondheid is veranderd sinds ik dat kan. Ik denk zelf dat dit ook komt door de ontwikkelingen die ik de afgelopen jaren heb doorgemaakt. Ik maak sneller sociale contacten, zit lekkerder in mijn vel en ik word gemotiveerd om andere dingen te ondernemen. Na het leren van de taal heb ik de opleiding Zorg & Welzijn niveau 2 gevolgd, mijn rijbewijs, zwem- en EHBO-diploma gehaald. Dat had ik zonder het leren van de taal niet kunnen doen.

Waarschijnlijk had ik grotendeels thuis gezeten en kwam ik de deur niet uit als ik geen Nederlands had geleerd. Ook heeft het bijgedragen aan mijn persoonlijke ontwikkeling: vroeger durfde ik niet eens naar de bushalte te gaan omdat ik dan niet wist welke bus ik moest pakken en waar ik heen kon.

Ik heb me nooit geschaamd omdat ik meer moeite heb met lezen en schrijven, dit komt ook omdat ik niet in Nederland ben geboren. Bij bijvoorbeeld de gemeente houden ze er vaker rekening mee omdat ze horen dat ik hier niet vandaan kom. Terwijl mensen die hier geboren zijn vaak worden vergeten. Er wordt verwacht dat ze goed kunnen lezen en schrijven omdat ze meestal wel goed Nederlands praten. Maar iets opschrijven vinden ze lastig. Deze mensen schamen zich ook vaak hiervoor.

Als je niet kunt lezen en schrijven heeft dat invloed op je hele leven: op je gezondheid, inkomen, sociale omgeving, structuur in je leven maar ook kleine dingen als boodschappen doen. Vroeger wist ik niet hoeveel vet en suiker er in een product zat. Nu lees ik iedere verpakking, soms wel een paar minuten, maar dan weet ik wel wat erin zit. Ik drink mijn koffie nu zwart, zonder suiker en dat is ook lekker!

Hadiya heeft nog een aantal tips hoe gemeenten beter rekening kunnen houden met mensen, die laaggeletterd zijn. ‘Begin een brief met het belangrijkste, laat moeilijke woorden weg en houd de zinnen kort’. ‘En laat de brief eens een keer testen door een taalambassadeur, want wij weten vaak hoe het ook makkelijker kan’.

Wat fijn dat je jouw bijdrage wilt geven! Om dat te doen dien je eerst in te loggen.

Heb je nog geen profiel? Registreer dan eerst om een nieuw profiel aan te maken.

Bedankt @Hadiya Salim voor je openhartige blog!

Functie(s): Projectleider
Organisatie: Pharos
Functie(s): Inwoner
Organisatie: Almere
HomeIntegrale aanpakInstrumentenNieuwsProgramma Gezond In...GIDS-gemeentenPraktijkvoorbeeldenBlogsPrikbordKalenderDeelnemers Inloggen